"Razem w kuchni" - dziękujemy wszystkim, którzy pomogli w stworzeniu galerii !
Stworzyli ją razem z nami:
Oliwier Szymczak 1a
Paweł Pendelski 3a
Wiktoria Pendelska 8a
Oskar Steczkowski 6b
Jerzy Matuszewski 6b
Adam Korbanek 4a
Karol Sękowski 6b
Wiktoria Kwiatkowska 6b
Maja Baran 4a
Liliana Muszyńska 1b
Antoni Cyran 3b
Rękodzieło- obrazy malowane igłą, haft, szydełkowanie.
Laurki dla Elżbiety Zawackiej. Klasa IIa.
Prace uczniów klasy 6a i 6b w ramach projektu "Rodzina moją siłą".
"Elżbietę Zawacką, patronkę naszej szkoły cenię za bycie bardzo dobrą i odpowiedzialną osobę zasługującą na powołanie patronki".
Wiktor Gumieniak kl. 4a
"Elżbietę Zawacką, patronkę naszej szkoły cenię za to że była jedyną i niepowtarzalną kobietą wśród cichociemnych".
Oskar Steczkowski kl. 6b
"Elżbietę Zawacką, patronkę naszej szkoły cenię za ODWAGĘ I POŚWIĘCENIE SIĘ OJCZYŹNIE I SPRAWOM SPOŁECZNYM" .
Eryk Gulajew kl. 4a
"Elżbietę Zawacką, patronkę naszej szkoły cenię za jej wartosci, z którymi może identyfikowac sie każdy Polak. Praktycznie pokazała czym jest patriotyzm, wolność, odwaga, pamięć o przeszłości, konsekwencja i uparte dążenie do szlachetnych celów" .
Paula Kozioł kl. 4a
"Elżbietę Zawacką, która jest patronką naszej szkoły cenię za ODWAGĘ, determinację i postawę patriotyczną. Jest wzorem do naśladowania dla nas wszystkich" .
Maciej Pławski kl. 4a
"Gen. prof. Elżbietę Zawacką patronkę naszej szkoły cenię za odwagę i poświęcenie, za walkę o ojczyznę. Jest wzorem do naśladowania" .
Patryk Kujawski kl. 4a
-----
Prace uczniów klasy 7a w ramach projektu "Rodzina moją siłą".
📢 Czy znacie Elżbietę Zawacką ⁉️ Jej życie to gotowy scenariusz na doskonały film wojenny... 🎬 🎥
🕵 Elżbieta Zawacka, matematyk i profesor nauk humanistycznych, żołnierz AK, powstaniec warszawski, więzień okresu stalinowskiego, społeczniczka oraz inicjatorka powstania Fundacji „Archiwum Pomorskie Armii Krajowej”, a także legendarna kurierka, emisariuszka Komendanta Głównego ZWZ do Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie, jedyna kobieta w szeregach cichociemnych oraz druga w historii polskich sił zbrojnych generał brygady WP ‼️🎖🇵🇱
💪 🇵🇱 Cechy jej charakteru: odwaga, determinacja i konsekwencja oraz doskonała pamięć i biegła znajomość języka niemieckiego, a także nordycki typ urody sprawiły, że była doskonałym kurierem. Podczas II wojny światowej, posługując się fałszywymi dokumentami, ponad sto razy przekraczała granicę III Rzeszy, przenosząc nielegalnie na trasie Warszawa-Berlin rozkazy, meldunki, informacje, mikrofilmy oraz pieniądze.
ℹ Urodziła się 19 marca 1909 r. w Toruniu. Tam skończyła niemiecką szkołę podstawową oraz zdała maturę w Żeńskim Gimnazjum Humanistycznym. W 1935 r. ukończyła studia matematyczne na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu w Poznaniu, następnie pracowała jako nauczyciel matematyki kolejno w Sompolnie (Łódzkie), Otorowie (Poznańskie), Toruniu i Tarnowskich Górach. Podczas studiów zaangażowała się w działalność Przysposobienia Wojskowego Kobiet (PWK), po studiach łączyła pracę nauczyciela matematyki z funkcją instruktora przysposobienia obronnego dla kobiet oraz prowadziła własny hufiec.
ℹ W 1937 r. zrezygnowała z pracy w szkole, aby oddać się w pełni tworzeniu struktur PWK. Od 1939 r. pełniła funkcję komendantki Rejonu Śląskiego PWK w Katowicach. We wrześniu 1939 r., jako żołnierz Kobiecego Batalionu Pomocniczej Służby Wojskowej, walczyła w obronie Lwowa. Po przyjeździe do Warszawy, w październiku 1939 r., została zaprzysiężona pod pseudonimem „Zelma” w nowo powstałej Służbie Zwycięstwu Polski i oddelegowana do tworzenia lokalnych struktur SZP na – znany jej z pracy instruktorki w PWK – Śląsk. Na Śląsku pełniła funkcję szefowej łączności w Komendzie Podokręgu SZP-Związku Walki Zbrojnej.
ℹ Pod koniec 1940 r., ze względu na biegłą znajomość języka niemieckiego, została przeniesiona do Warszawy. W strukturach Oddziału V Sztabu Komendy Głównej ZWZ-AK (kryptonim „Zagroda”), pod pseudonimem „Zo”, pełniła funkcje szefa Działu Łączności Zagranicznej oraz kuriera.
ℹ W latach 1941-1942, podczas pobytów w Warszawie, uczestniczyła w tajnym nauczaniu oraz studiowała pedagogikę społeczną na tajnych kompletach Wolnej Wszechnicy Polskiej. Od 1942 r., jako „Sulica”, kierowała śląskim referatem Wojskowej Służby Kobiet w AK.
ℹ W grudniu 1942 r. posługując się francuskimi dokumentami na nazwisko Elise Riviere, podjęła pierwszą, niestety nieudaną, próbę dotarcia do Londynu. W lutym 1943 r., jako emisariuszka Komendanta Głównego AK, Stefana Roweckiego, ponownie wyruszyła z Warszawy, by przez Niemcy, Francję, Andorę, Hiszpanię i Gibraltar dotrzeć do Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Jej misją była poprawa łączności między Sztabem Naczelnego Wodza w Londynie a KG AK w Warszawie oraz przedstawienie żądania gen. Stefana Roweckiego „Grota” dotyczącego uregulowania prawnego statusu służby żołnierzy-kobiet AK (w dekrecie Prezydenta Rzeczypospolitej, Władysława Raczkiewicza, z dnia 27 października 1943 r. o przepisach dyscyplinarnych dla kobiet pełniących Pomocniczą Służbę Wojskową zapisano, że żołnierze kobiety mają te same obowiązki i prawa co żołnierze mężczyźni).
🚢 Po trzech miesiącach podróży dotarła statkiem do Londynu, podając się za Elizabeth Watson. Podczas spotkania z prezydentem Władysławem Raczkiewiczem oraz gen. Władysławem Sikorskim zdała relację z sytuacji w okupowanym kraju oraz przekazała informacje i mikrofilmy z Komendy Głównej AK.
🛩 Po wykonaniu zadania podjęła decyzję o powrocie do kraju drogą lotniczą. Zdecydowała się na kurs spadochroniarski. Po ukończeniu kursu została zrzucona ze spadochronem z samolotu Halifax JD-171 „P”, w ramach akcji „Neon 4”, na terytorium okupowanej Polski. Wylądowała w nocy z 9 na 10 września 1943 r. na placówce odbiorczej „Solnica” we wsi Osowiec w powiecie Grodzisk Mazowiecki. Tak wspominała te wydarzenia:
👤 Szybko przeszłam kurs spadochroniarski. Przebywało się kilka dni w odosobnieniu w Wielkiej Brytanii. Stamtąd przywieziono mnie samochodem na lotnisko. Tam o godzinie 7.00 wieczorem razem z innymi cichociemnymi załadowaliśmy się do samolotu.
ℹ Po powrocie do kraju w 1943 r. zorganizowała placówki Wydziału Łączności Zagranicznej „Cyrk” w Katowicach, Sosnowcu i Wiedniu, a także zajmowała się szkoleniem kurierów i wytyczaniem nowych tras. W marcu 1944 r. została zdekonspirowana, groziło jej aresztowanie i musiała uciekać z Warszawy. Znalazła schronienie u sióstr Niepokalanek w Szymanowie k. Sochaczewa. Do Warszawy powróciła tuż przed wybuchem powstania warszawskiego i rozpoczęła pracę w Wojskowej Służbie Kobiet Komendy Głównej Armii Krajowej - Oddział I (Organizacyjny). Walczyła w Śródmieściu Północnym. Po zakończeniu powstania wydostała się z Warszawy wraz z ludnością cywilną i wyjechała do Krakowa. Tu zajęła się odbudowaniem struktur komórki łączności oddziału V Komendy Głównej AK „Zagrody” oraz nawiązywaniem łączności z Londynem, a także nadzorowaniem działalności kurierskiej na trasach do Szwajcarii.
🗓 W grudniu 1944 r. opracowała trasę do Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie dla emisariusza Jana Nowaka-Jeziorańskiego i jego żony Jadwigi Wolskiej vel Zaleskiej „Grety”.
ℹ W styczniu 1945 r. powróciła do Krakowa ze swojej ostatniej trasy kurierskiej - przewiozła pocztę Komendanta Głównego AK gen. Leopolda Okulickiego ps. „Niedźwiadek” do bazy w Kappel k. Freiburga. Po rozwiązaniu, w styczniu 1945 r., AK i zdemobilizowaniu zaangażowała się w działalność Delegatury Rządu na Kraj oraz Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”.
ℹ W 1946 r. podjęła pracę jako inspektor w Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego przy Ministerstwie Obrony Narodowej. Zajmowała się m.in. organizowaniem akcji dożywiania najbardziej potrzebujących i opieki medycznej dla dzieci na wsi. W 1948 r., po zwolnieniu z urzędu, ponownie podjęła pracę nauczycielki matematyki, najpierw w Łodzi, a następnie w Toruniu i Olsztynie.
🗓 5 września 1951 r. została aresztowana i oskarżona o działalność w siatce szpiegowskiej cichociemnego, mjr. Andrzeja Czaykowskiego ps. „Garda” oraz o przechowywanie banknotu 10 dolarowego. Po procesie pokazowym, wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie z 28 listopada 1952 r., została skazana za szpiegostwo na rzecz wywiadu brytyjskiego na 10 lat pozbawienia wolności. Wyrok odbywała w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, a później w Grudziądzu, bydgoskim Fordonie oraz w Bojanowie. Podczas pobytu w więzieniu zaangażowała się nauczanie współwięźniarek. W więzieniu Fordonie uczyła w przywięziennej szkole oraz pomagała więźniarkom w przygotowaniu do matury.
🗓 Po zwolnieniu z więzienia w wyniku amnestii 24 lutego 1955 r., podjęła pracę pedagoga w Sierpcu, a później w Toruniu. Kolejny etap swojego życia poświęciła pracy naukowej. W 1965 r. obroniła na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu doktorat i objęła stanowisko adiunkta andragoga w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. W 1975 r., już jako doktor habilitowany, rozpoczęła pracę w Instytucie Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1976 r. wyjechała w celach badawczych do Londynu. Po powrocie do kraju spotkały ją z tego powodu represje i szykany ze strony władz komunistycznych, co ostatecznie doprowadziło do rezygnacji z pracy naukowej i przejścia na emeryturę w 1978 r.
🗓 W 1996 r., na wniosek Rady Wydziału Nauk Historycznych, została mianowana profesorem nauk humanistycznych. Na emeryturze zajęła się ochroną spuścizny historycznej AK oraz upamiętnianiem roli kobiet w jej strukturach. Założyła koło kombatantów AK przy Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” oraz działała w Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim. Współtworzyła Światowy Związek Żołnierzy AK, w którym objęła funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego. Była inicjatorką powstania fundacji „Archiwum Pomorskie Armii Krajowej” 🗄 🗂(od 2009 r. Fundacja Generał Elżbiety Zawackiej). Dzięki jej finansowemu zaangażowaniu w Warszawie powstał pomnik Wojskowej Służby Kobiet.
👤 Elżbieta Zawacka została odznaczona dwukrotnie Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy, pięciokrotnie Krzyżem Walecznych, Orderem Orła Białego, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Komandorskim tego orderu z gwiazdą.
🗓 W 2002 r. otrzymała tytuł Kustosza Pamięci Narodowej z rąk prezesa IPN prof. Leona Kieresa. W 2006 r. została awansowana, jako druga kobieta w historii polskich sił zbrojnych, do stopnia generała brygady Wojska Polskiego.
✝️ Zmarła 10 stycznia 2009 r. Pochowana została z honorami wojskowymi należnymi generałom Wojska Polskiego na cmentarzu św. Jerzego w rodzinnym Toruniu.
#ArchiwumIPN #AIPN #ElżbietaZawacka #cichociemni #AK #PRL #Toruń #WWII #powstaniewarszawskie
Źródło: Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej
Zwierzęta to nasi przyjaciele i nauczyciele!,
czyli kolejna odsłona akcji "Bardzo owocne dyskusje o książkach"
Uczniowie naszej szkoły uwielbiają czytać książki o zwierzętach. Od lat ogromną popularnością wśród czytelników cieszy się seria "Zaopiekuj się mną" . To ona zainspirowała dzieci, nauczycielki klas 1 - 3 i mnie do rozmów o czworonogach. Uczniowie słuchali i czytali opowieści o naszych małych przyjaciołach, poznawali tajemnice domowych i dzikich zwierząt oraz uczyli się od nich czułości, miłości, przyjaźni, odwagi, pomysłowości i sprytu. Bo zwierzęta mogą być naszymi nauczycielami, wystarczy bardzo uważnie je obserwować! Dzieci z klasy 2A przeczytały "Zaczarowaną zagrodę" i zrobiły lapbooki o pingwinach, bohaterach lektury. Uczniowie klasy 2B poznali przygody czarnej owieczki Metki i dowiedzieli się, przez kogo została wychowana i co oznacza prawdziwa psia miłość. Pierwszaki uważnie wysłuchały opowieści o przyjaźni Misia Olbrzyma i Figi Skarpetki, bohaterów książki Sally Grindley "Przyjaciele na zawsze" , później na lekcji plastyki namalowały swoich pływających, miauczących, beczących, szczekających i piszczących przyjaciół. Natomiast uczniowie klasy 3B wybrali, wypożyczyli i przeczytali książki z serii "Zaopiekuj się mną" , a na lekcji etyki, po owocnej dyskusji, wykonali plakat. Ogromną niespodziankę zrobili czytelnikom odwiedzającym bibliotekę uczniowie z 3A, którzy wydali pięknie ilustrowaną książkę "Nowe przygody Elfa" . Zainspirowała ich powieść Marcina Pałasza "Sposób na Elfa" , o której rozmawiali na lekcjach. Publikacja i lektura są dostępne w bibliotece szkolnej. Zapraszam! Uff, to był czas wypełniony kreatywnością! A to jeszcze nie koniec! Zwieńczeniem akcji jest konkurs fotograficzny "Mój pupil" .
Drodzy Uczniowie, czekam na zdjęcia Waszych ukochanych zwierząt domowych. Przeczytajcie regulamin i bądźcie artystami!
Dorota Stefanowicz
Konkurs fotograficzny "Mój pupil"
CEL KONKURSU: pobudzanie uczniów do aktywności artystycznej, kształtowanie wrażliwości na piękno i różnorodność przyrody oraz wzmacnianie odpowiedzialności za zwierzęta domowe .
1. Regulamin określa warunki, na jakich odbywa się konkurs fotograficzny "Mój pupil".
2. Organizatorem konkursu jest Rada Rodziców Szkoły Podstawowej im. gen. prof. Elżbiety Zawackiej w Santoku oraz biblioteka szkolna.
3. Konkurs skierowany jest do uczniów Szkoły Podstawowej w Santoku.
4. Każda praca powinna być zdjęciem, które jest związane z tematem konkursu oraz powinna mieć walor artystyczny, a także ciekawy tytuł.
5. Każdą pracę należy przesłać na maila: konkurs.fotografia@onet.pl do 28 marca 2021 r. (niedziela). W mailu należy zamieścić: zdjęcie, tytuł oraz imię i nazwisko ucznia. Praca musi być wykonana przez jednego ucznia. Do konkursu mogą być zgłoszone wyłącznie prace autorskie. Uczestnik konkursu może zgłosić jedną pracę. Praca konkursowa nie może naruszać praw osób trzecich, przepisów prawa oraz musi być zgodna z normami obyczajowymi.
Kryteria oceny prac: oryginalność podejścia do tematu, wartość artystyczna, technika (kadrowanie, ostrość, barwy), ciekawy tytuł.
Ocena i nagrody: oceny prac konkursowych dokona powołane przez organizatora jury, którego zadaniem będzie wybór laureatów konkursu. Decyzje jury są ostateczne i nie przysługuje od nich odwołanie. Najwyżej ocenione prace zostaną nagrodzone.
Pytania prosimy kierować do Doroty Stefanowicz.
Sukces uczennic z klasy Ia : Mai, Nadii i Eulalii w
Gminnym Konkursie Recytatorskim Poetyckie Potyczki
26.02.2021r.
Decyzją jury, w którym zasiadł gorzowski aktor Dominik Jakubczak
w kategorii klas I-III :
Pierwsze miejsce zdobyła Maja Kowalicka, a drugie Nadia Kowal, natomiast
wyróżniona została Eulalia Czaja.
Zachęcam wszystkich do obejrzenia filmów z recytacjami dzieci, które są dostępne
na stronie facebooka CKiR w Santoku. Gratulacje !!!
Oto link do filmów:
https://liblink.pl/1uzFjyL8u0
W marcu ruszamy z działaniami edukacyjnymi promującymi patrona szkoły. Systematycznie w Internecie będą pojawiały się zadania do realizacji dla uczniów, nauczycieli, rodziców oraz partnerów szkoły. Obserwujcie nas w Librusie, na FB oraz stronie internetowej szkoły. Przed nami wiele ciekawych wydarzeń. ZAPRASZAMY:)
Nasza szkoła wzięła udział w akcji "Mała książka - wielki człowiek", w jej ramach pierwszaki otrzymały pięknie wydane książki i pomoce do nauki czytania. Pakiet przygotowany przez Instytut Książki zawiera również poradnik dla rodziców, w którym znajdą informacje, co robić kiedy dziecko złości się przy czytaniu, płacze, zgaduje wyrazy zamiast czytać, albo odwrotnie: nie widzi świata poza czytaniem. Rodziców i dzieci zachęcamy do wspólnego czytania🙂
Na podstawie Zarządzenia Nr VIII/2021 Wójta Gminy Santok z dnia 29 stycznia 2021 w terminie do 16 marca należy złożyć w szkole wnioski i zgłoszenia dotyczące zapisów do klasy pierwszej w roku szkolnym 2021/2022.
Ozdoby świąteczne wykonane przez uczniów wspólnie z rodzicami.
Powered by aSc EduPage
